De briefjes van Hans

Het absentiebriefje van Hans. Oftewel, hoe keurig alles op papier stond, met of zonder handtekening.

 

 

 

Wie wat bewaart, heeft wat

Wie wat bewaart, heeft wat. Hans Zegveld, eindexamen 1968, had de gewoonte alles van de Rijks HBS te bewaren. Een klassenboek, absentiebriefjes, lerarenlijsten, klasindeling, je kunt het zo gek niet bedenken. Het is een stukje geschiedenis van een school, die ruim honderd jaar heeft bestaan. Een stukje geschiedenis van een vorm van onderwijs voor de ‘hogere burgers’ in Nederland. Of moeten we zeggen: een hogere school voor burgers. Dat is het eigenlijk. De HBS was een school voor slimmeriken. Zoals Hans. Of je ouders arm of rijk waren. 

Op deze pagina enkele voorbeelden uit stukjes papier, die aan de vergetelheid zijn ontrukt. Absentiebriefje. Een klasindeling, in dit geval van leraar Kostelijk. Een bevestiging dat de leerling zijn huiswerk niet kon maken. Een velletje met daarop de extra lessen die werden gegeven in het examenjaar.  Een repetitiebriefje. Zo was het vroeger. Zo is het nu niet meer. Want de schoolwereld is niet meer op papier, maar komt naar je toe via de smartphone. De mail. Website. Tijden veranderen. 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.